تبليغاتX
دل نوشته های من - بخت خواب آلود ما بیدار خواهد شد مگر...
بخت خواب آلود ما بیدار خواهد شد مگر...

 

ناتانائیل، آرزو مکن که خدا را جز در همه جا، در جایی دیگر بیابی.

هر آفریده ای نشانه خداوند است، اما هیچ آفریده ای نشان دهنده او نیست. همین که آفریده ای نگاهمان را به خویش معطوف می کند، ما را از راه آفریدگار باز می گرداند.

کاش عظمت در نگاه تو باشد نه در چیزی که بدان می نگری!

ناتانائیل، کاش هیچ انتظاری در وجودت حتی رنگ هوس هم به خود نگیرد، بلکه تنها آمادگی برای پذیرش باشد. منتظر هر آن چه به سویت می آید باش و جز آن چه به سویت می آید آرزو مکن. بدان که در لحظه لحظه روز می توانی خدا را به تمامی در تملک خویش داشته باشی. کاش آرزویت از سر عشق باشد و تصاحبت عاشقانه. زیرا آرزویی ناکارآمد به چه کار می آید؟

ناتانائیل، تنها خداست که نمی توان در انتظارش بود. در انتظار خدا بودن، ناتانائیل، یعنی در نیافتن این که او را هم اکنون در وجود خود داری. تمایزی میان خدا و خوشبختی قائل مشو و همه خوشبختی خود را در همین دم قرار ده...

                                                           آندره ژید- نویسنده فرانسوی

+پنجشنبه 3 بهمن1387ساعت23:36توسط رقیه نیک پور |